B' ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
ΤΟΜΕΑΣ ΕΠΕΜΒΑΤΙΚΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ

Γ.Ν.Α. ‘‘Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ - ΟΦΘΑΛΜΙΑΤΡΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ - ΠΟΛΥΚΛΙΝΙΚΗ"

Menu

Πρόκειται για υπερκοιλιακή ταχυκαρδία επανεισόδου, το κύκλωμα της οποίας περιλαμβάνει τον κολποκοιλιακό κόμβο και ένα παραπληρωματικό δεμάτιο που συνδέει τους κόλπους με τις κοιλίες (εικόνα). Η καρδιακή συχνότητα κυμαίνεται μεταξύ 140-250 συστολών/λεπτό. Αν το ερέθισμα κατέρχεται στις κοιλίες μέσω του κολποκοιλιακού κόμβου η ταχυκαρδία ονομάζεται ορθόδρομη (90%-95%) και έχει στενό εύρος του συμπλέγματος QRS, ενώ αν κατέρχεται μέσω του παραπληρωματικού δεματίου ονομάζεται αντίδρομη (5%-10%) και έχει διευρυσμένο σύμπλεγμα QRS.

Τα παρακάτω κριτήρια χρησιμοποιούνται για τη διαπίστωση προδιέγερσης στο ηλεκτροκαρδιογράφημα (σύνδρομο WPW):

  1. Διάστημα PR<120msec κατά τη διάρκεια του φλεβοκομβικού ρυθμού.
  2. Διευρυσμένο σύμπλεγμα QRS>120msec με ένα βραδέως ανερχόμενο αρχικό τμήμα (κύμα δ).
  3. Δευτερογενείς διαταραχές του διαστήματος ST-T.

Εικόνα. Αριστερό παραπληρωματικό δεμάτιο σε ασθενή με εμφανή προδιέγερση (βλέπε στο ΗΚΓ επιφανείας το βραχύ PR, το κύμα δ και τις διαταραχές του ST).

Με βάση τη μορφολογία του κύματος δ μπορεί να καθοριστεί η θέση του δεματίου. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει εμφανής προδιέγερση στο ηλεκτροκαρδιογράφημα ηρεμίας (αποκεκρυμένο δεμάτιο), η κολποκοιλιακή ταχυκαρδία επανεισόδου πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από τις υπόλοιπες υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες με βραχύ RP διάστημα.
Τα κυριότερα συμπτώματα είναι αίσθημα παλμών, ζάλη, συγκοπή, προκάρδια δυσφορία και αιφνίδιος θάνατος (σε περίπτωση κολπικής μαρμαρυγής και δεματίου με βραχεία δραστική ανερέθιστη περίοδο λόγω πιθανής εμφάνισης υψηλής κοιλιακής συχνότητας που μπορεί να εκφυλιστεί σε κοιλιακή μαρμαρυγή). Η αντιμετώπιση διαφέρει ανάλογα με το εάν υπάρχει προδιέγερση ή όχι, από τη συχνότητα των επεισοδίων ταχυκαρδίας και από το εάν η ταχυκαρδία είναι καλά ανεκτή ή όχι. Συνήθως χορηγούνται β-αναστολείς, μη-διυδροπυριδινικοί αναστολείς των διαύλων ασβεστίου, φάρμακα της κατηγορίας ΙC (προπαφαινόνη, φλεκαϊνίδη) και της κατηγορίας ΙΙΙ (αμιωδαρόνη, σοταλόλη). Θεραπεία εκλογής θεωρείται η κατάλυση του δεματίου με καθετήρα και θα πρέπει να προτείνεται σε όλους τους συμπτωματικούς ασθενείς. Το ποσοστό της επιτυχούς κατάλυσης είναι μεγαλύτερο από 90% και εξαρτάται από την θέση του δεματιού.
Μια συγκεκριμένη ομάδα ατόμων είναι αυτά με σύνδρομο WPW τα οποία παραμένουν ασυμπτωματικά αλλά θεωρητικά βρίσκονται σε έναν πολύ μικρό κίνδυνο αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Η διαστρωμάτωση των ασθενών αυτών γίνεται με την βοήθεια της ηλεκτροφυσιολογικής μελέτης κατά την οποία υπολογίζεται η ορθόδρομη δραστική ανερέθιστη περίοδος του δεματίου ή το βραχύτερο προδιεγερμένο διάστημα RR κατά την διάρκεια αντίδρομης ταχυκαρδίας και κατ’ επέκταση η πιθανότητα να αναπτύξει ο ασθενής ταχυκαρδία που δύναται να εκφυλιστεί σε κοιλιακή μαρμαρυγή. Σε άτομα αυξημένου κινδύνου (όπως αυτά με ορθόδρομη δραστική ανερέθιστη περίοδος του δεματίου <250ms) προτείνεται η κατάλυση του δεματίου. Ωστόσο, η δραστική ανερέθιστη περίοδος του δεματίου συχνά μεταβάλλεται με συνέπεια η διαστρωμάτωση της συγκεκριμένης ομάδας ασθενών να παραμένει προβληματική. Σε πολλά κέντρα του εξωτερικού προτείνεται η κατάλυση των δεματιών ανεξάρτητα από την παρουσία ή όχι συμπτωμάτων.

Κατασκευή ιστοσελίδας exceliso.com